تصویر کلی بازار: تولید روانکار داخلی چه مسیری را طی کرده است؟
در سال های اخیر، «تولید روانکار داخلی» در ایران بیشتر از آنکه صرفا یک شاخص صنعتی باشد، به یک متغیر اثرگذار بر هزینه نگهداری ناوگان، کیفیت سرویس های تعمیرگاهی و حتی استمرار تولید در صنایع تبدیل شده است. از یک طرف، تغییرات در دسترسی به مواد اولیه و مسیر تامین افزودنی ها باعث شده برخی کارخانه ها به سمت مدیریت دقیق تر فرمولاسیون و کنترل کیفیت بروند؛ از طرف دیگر، رفتار تقاضا در بازار ایران تغییر کرده و سبد خرید بسیاری از مصرف کنندگان از «نام برند» به سمت «گرید و استاندارد قابل اتکا» حرکت کرده است.
نشانه های این تغییر را می توان در سه سطح دید: (۱) رشد سهم محصولات با استانداردهای جدیدتر در برخی برندهای داخلی، (۲) تمرکز بیشتر روی گریدهای پرفروش و کاهش تنوع در برخی رده ها برای پایدار نگه داشتن تولید، و (۳) حساس تر شدن تعمیرگاه ها و مدیران ناوگان نسبت به اصالت کالا، تطابق استاندارد و ثبات بچ تولیدی. نتیجه این روند آن است که بازار از حالت کاملا سلیقه ای فاصله می گیرد و تصمیم گیری به سمت معیارهای فنی مثل گرانروی، سطح کارایی API/ACEA و سازگاری با شرایط کارکرد می رود.
البته این مسیر یکنواخت نیست. در برخی مقاطع، به دلیل محدودیت های تامین یا تغییرات اقتصادی، برندها ناچار می شوند روی چند محصول کلیدی تمرکز کنند؛ این کار دسترسی را بهتر می کند اما ممکن است تنوع انتخاب را برای مصرف کننده حرفه ای محدود کند. همین جاست که شناخت روندهای سبد محصول برندها برای اتوسرویس ها، واحدهای تدارکات و صنایع اهمیت پیدا می کند.
سهم برندها: چرا رقابت از «قیمت» به «پایداری کیفیت» نزدیک تر شده است؟
اگرچه در بازار ایران هنوز قیمت محرک مهمی است، اما تجربه میدانی تعمیرگاه ها و ناوگان ها نشان می دهد هزینه واقعی روانکاری فقط رقم فاکتور نیست؛ «پایداری کیفیت» و «یکنواختی عملکرد بین بچ ها» می تواند هزینه های خرابی، رسوب، سایش و کاهش عمر روغن را کم یا زیاد کند. به همین دلیل، سهم برندها در بسیاری از قراردادهای B2B بیش از گذشته به دو شاخص گره خورده است: ثبات تامین و قابل اتکا بودن مشخصات فنی.
در عمل، برندهایی که توانسته اند زنجیره تامین مواد پایه و افزودنی را پایدارتر کنند یا کنترل کیفیت آزمایشگاهی منسجم تری داشته باشند، شانس بیشتری برای حفظ یا افزایش سهم خود در بازارهای سازمانی دارند. در مقابل، برندهایی که سبد محصولشان «بیش از حد پراکنده» است، ممکن است در دوره های فشار تامین با نوسان کیفیت یا کمبود برخی اقلام روبه رو شوند؛ این موضوع برای ناوگان ها و صنایع که به برنامه PM متکی هستند، ریسک عملیاتی ایجاد می کند.
برای مخاطب حرفه ای، پیشنهاد کاربردی این است که سهم برند را فقط با «نام» نسنجید؛ در استعلام ها، روی این موارد تاکید کنید:
- وجود مشخصات فنی شفاف روی برگه محصول و بسته بندی (گرید، سطح کارایی، کاربرد)
- قابلیت تامین پایدار همان کد کالا در چند ماه متوالی
- سازگاری گرید انتخابی با شرایط کارکرد واقعی (ترافیک شهری، بار، دمای محیط، نوع سوخت)
برای بررسی گزینه های خودرویی، مراجعه به دسته بندی های روغن موتور کمک می کند تصمیم از حالت کلی خارج شود و روی استاندارد و گرید متمرکز شود.
تغییرات سبد محصول: حرکت به سمت گریدهای اقتصادی و استانداردهای به روز
تغییرات سبد محصول برندهای داخلی را می توان در دو گرایش هم زمان خلاصه کرد: گرایش اول، تمرکز روی گریدهای پرمصرف و اقتصادی برای حفظ دسترسی بازار (مثل گریدهایی که در ناوگان شهری و تعمیرگاه ها گردش بالایی دارند)؛ گرایش دوم، اضافه شدن یا پررنگ تر شدن برخی محصولات با سطح کارایی جدیدتر برای پاسخ به موتورهای به روزتر و حساسیت های آلایندگی و مصرف سوخت.
در بخش خودرویی، فشار تقاضا معمولا روی گریدهایی است که هم با خودروهای رایج کشور سازگار باشند و هم قیمت تمام شده قابل کنترل داشته باشند. در کنار آن، با وارد شدن خودروهای جدیدتر و همچنین حساسیت بیشتر روی عملکرد در استارت سرد و ترافیک، سهم روغن هایی با گرانروی های پایین تر یا فرمولاسیون های بهینه تر (در چارچوب استانداردهای معتبر) در حال بیشتر شدن است. در بخش صنعتی نیز کارخانه ها معمولا به سمت «کاهش تنوع بی مورد» و «استانداردسازی سبد» می روند تا خطاهای انسانی و اختلاط اشتباه کم شود.
یک نکته کلیدی برای تعمیرگاه و واحد تدارکات: تغییر سبد محصول همیشه به معنی بهتر شدن نیست؛ گاهی به معنی محدود شدن انتخاب است. بنابراین بهتر است قبل از جایگزینی، تطابق فنی را چک کنید و فقط به مشابه بودن عدد گرانروی اکتفا نکنید. اگر به دنبال خط محصولی با رویکرد کنترل آلایندگی و مصرف سوخت هستید، بررسی اطلاعات تخصصی روغن موتور اکولایف می تواند دید دقیق تری از جهت گیری برخی سبدهای جدید بدهد.
اثر این تغییرات بر تعمیرگاه ها: دسترسی بهتر، اما انتخاب حساس تر
برای تعمیرگاه ها و اتوسرویس ها، مهم ترین پیام تغییرات تولید داخلی این است: دسترسی به برخی اقلام ممکن است پایدارتر شود، اما انتخاب درست سخت تر می شود. چرا؟ چون با افزایش گزینه های ظاهرا مشابه، ریسک انتخاب اشتباه بالا می رود؛ مثلا دو روغن با گرید یکسان می توانند سطح کارایی متفاوت، بسته افزودنی متفاوت و رفتار متفاوت در برابر اکسیداسیون و رسوب داشته باشند.
از دید عملی، این تغییرات سه اثر مستقیم دارد:
- مدیریت موجودی: تعمیرگاه هایی که چند برند را هم زمان نگه می دارند، باید کدگذاری و تفکیک دقیق داشته باشند تا اختلاط یا اشتباه در تحویل رخ ندهد.
- افزایش اهمیت استاندارد: مشتری حرفه ای امروز درباره API و ACEA سوال می پرسد؛ تعمیرگاهی که پاسخ فنی بدهد، مشتری را نگه می دارد.
- افزایش اهمیت اصالت: هرچه گردش بازار بالاتر باشد، احتمال مواجهه با کالای مشکوک هم بالا می رود؛ خرید از کانال معتبر اهمیت بیشتری پیدا می کند.
در شهرهای بزرگ که مصرف بالاست، تفاوت دسترسی و موجودی بین تامین کننده ها سریع خودش را نشان می دهد. برای نمونه، اگر الگوی سفارش شما در تهران است، تامین روغن موتور در شهر تهران می تواند نقطه شروع مناسبی برای هماهنگ سازی تامین با نیاز تعمیرگاه باشد.
اثر بر صنایع و ناوگان: استانداردسازی سبد و کاهش ریسک توقف
در صنایع و ناوگان، تغییر سبد محصول برندها معمولا با یک هدف دیده می شود: کاهش ریسک توقف و قابل پیش بینی کردن هزینه روانکاری. وقتی تولید داخلی پایدارتر باشد، واحد PM می تواند به جای خریدهای مقطعی، روی استانداردسازی روانکارها کار کند؛ یعنی تعداد اقلام را کم کند، اما هر قلم انتخاب شده دقیقا با کلاس گرانروی و سطح کارایی موردنیاز تجهیز تطابق داشته باشد.
چالش رایج در ایران این است که بخشی از تجهیزات با تکنولوژی های متفاوت کنار هم کار می کنند؛ مثلا یک کارخانه هم هیدرولیک های قدیمی دارد هم سیستم های جدید با حساسیت بیشتر به پاکیزگی و فیلتراسیون. اگر تامین کننده نتواند کیفیت و مشخصات را ثابت نگه دارد، آنالیز روغن و پایش وضعیت هم تفسیرپذیرتر و پرریسک تر می شود. بنابراین برای صنایع، علاوه بر استاندارد، «ثبات تامین و بچ» حیاتی است.
برای تصمیم گیری در حوزه صنعتی، بهتر است انتخاب از مسیر نیاز تجهیز و استاندارد شروع شود، نه از نام محصول. مرور دسته بندی های روغن صنعتی کمک می کند نیازهای رایج (هیدرولیک، دنده، کمپرسور، توربین و …) را منظم تر ببینید و خرید را به زبان فنی تبدیل کنید.
جدول کاربردی: بازار چه می خواهد و برندها به کدام سمت می روند؟
برای اینکه تغییرات سبد محصول و پیامدهای آن ملموس تر شود، جدول زیر یک جمع بندی کاربردی از روندهای رایج و اثر آن بر خریدار حرفه ای ارائه می دهد. این جدول «گزارش آماری رسمی از سهم برندها» نیست؛ بلکه یک چارچوب تحلیلی برای خواندن رفتار بازار و برنامه ریزی خرید است.
| روند در تولید/سبد محصول | اثر بر دسترسی بازار | اثر بر انتخاب تعمیرگاه/ناوگان | اقدام پیشنهادی |
|---|---|---|---|
| تمرکز روی گریدهای پرفروش | موجودی پایدارتر در اقلام پرگردش | انتخاب آسان تر، اما ریسک کمبود گریدهای خاص | اقلام حساس را از قبل پیش بینی و قرارداد تامین ببندید |
| افزایش تنوع برند-محور (محصولات مشابه با نام های مختلف) | قفسه بازار شلوغ تر | ابهام در تفاوت واقعی محصولات | مقایسه را روی استاندارد و برگه مشخصات انجام دهید |
| به روزرسانی سطح کارایی برخی محصولات | بهبود عرضه برای خودروها/تجهیزات جدیدتر | فرصت کاهش رسوب و بهبود دوام در برخی کاربردها | قبل از جایگزینی، سازگاری با موتور/تجهیز و توصیه سازنده را چک کنید |
| نوسان در مواد اولیه/افزودنی | احتمال ناپایداری کیفیت در برخی دوره ها | ریسک تغییر عملکرد بین بچ ها | از تامین کننده بخواهید مشخصات فنی و ثبات تامین را مستند کند |
چالش ها و راه حل های عملی برای انتخاب روغن در این شرایط
با تغییرات تولید روانکار داخلی و جهت گیری سبد محصول برندها، چند چالش پرتکرار برای بازار ایران شکل می گیرد. خوشبختانه اغلب این چالش ها با چند اقدام ساده اما منظم قابل مدیریت است.
چالش های رایج
- ابهام بین محصولات ظاهرا مشابه: گرید یکسان، اما سطح کارایی و بسته افزودنی متفاوت.
- تصمیم گیری بر اساس توصیه شفاهی بازار: جایگزینی بدون توجه به توصیه سازنده خودرو/تجهیز.
- ریسک اختلاط و خطای انسانی: مخصوصا در تعمیرگاه های پرتردد یا سایت های صنعتی.
- نگرانی از اصالت و ثبات تامین: به خصوص در سفارش های عمده.
راه حل های پیشنهادی
- برای هر تجهیز یا پلتفرم خودرو، یک شناسنامه روانکار بسازید: گرید، سطح کارایی، حجم، دوره تعویض پیشنهادی.
- قبل از تغییر برند، معیار را «استاندارد» بگذارید نه «حس تجربه»: API/ACEA/ISO VG/AGMA را بررسی کنید.
- موجودی را کم تنوع اما دقیق کنید: تعداد اقلام کمتر، اما کاملا منطبق.
- تامین را از کانال معتبر و پایدار انجام دهید تا ریسک توقف و برگشتی کم شود.
جمع بندی: از گزارش تولید تا تصمیم خرید داده محور
تغییرات تولید روانکار داخلی و جابه جایی در سهم برندها، بیش از هر چیز روی «پایداری دسترسی» و «کیفیت تصمیم خرید» اثر می گذارد. در بسیاری از گروه های کالایی، بازار به سمت تمرکز روی گریدهای پرمصرف حرکت کرده و هم زمان، بخشی از سبدها به سمت استانداردهای به روزتر رفته است. نتیجه برای تعمیرگاه و ناوگان این است که گزینه ها زیادند، اما انتخاب درست نیازمند چک کردن استاندارد، شرایط کارکرد و ثبات تامین است.
موتورازین در این مسیر نقش یک مرجع تخصصی و عملیاتی را دارد: کمک می کند انتخاب روغن از تصمیم سلیقه ای به تصمیم مهندسی تبدیل شود. اگر برای تعمیرگاه، ناوگان یا صنعت خود به دنبال تامین پایدار، تطابق فنی و کاهش ریسک خرید هستید، موتورازین می تواند هم در انتخاب گرید و استاندارد و هم در تامین روانکارهای موردنیاز، همراه قابل اتکای شما باشد.
پرسش های متداول
آیا افزایش تولید داخلی یعنی کیفیت همه روغن ها یکسان شده است؟
خیر. افزایش تولید داخلی بیشتر به معنی بهتر شدن دسترسی و کاهش وابستگی در برخی اقلام است، اما کیفیت همچنان به فرمولاسیون، بسته افزودنی، کنترل کیفیت و ثبات تولید هر برند وابسته است. برای مقایسه، به سطح کارایی و مشخصات فنی نگاه کنید و از جایگزینی صرفا بر اساس گرید یا قیمت پرهیز کنید.
تعمیرگاه ها در شرایط تنوع زیاد محصولات چطور اشتباه انتخاب را کم کنند؟
بهترین راه، ساخت یک لیست تاییدشده از روغن های مجاز برای خودروهای پرتردد است. این لیست باید شامل گرید، سطح کارایی و برندهای جایگزین قابل قبول باشد. همچنین تفکیک موجودی و برچسب گذاری دقیق جلوی اختلاط و خطای انسانی را می گیرد. تصمیم را روی استاندارد و کاربرد ببندید، نه توصیه شفاهی بازار.
چرا بعضی برندها سبد محصولشان را کوچک تر می کنند؟
کوچک کردن سبد می تواند یک تصمیم عملیاتی برای پایدار نگه داشتن تولید و تامین باشد: تمرکز روی اقلام پرمصرف، کاهش پیچیدگی تولید و کنترل کیفیت بهتر. برای خریدار حرفه ای، مزیت آن دسترسی پایدارتر است؛ ریسک آن محدود شدن انتخاب در گریدهای خاص است. در خرید عمده، بهتر است اقلام حساس را زودتر برنامه ریزی کنید.
آیا می توان فقط با گرید گرانروی (مثلا 10W-40) روغن ها را جایگزین کرد؟
معمولا نه. گرانروی فقط یک بخش از ماجراست. سطح کارایی (مثل API یا ACEA)، نوع افزودنی ها و سازگاری با شرایط کارکرد هم مهم است. دو روغن با گرید یکسان ممکن است در کنترل رسوب، پایداری در دمای بالا یا محافظت در برابر سایش رفتار متفاوتی داشته باشند. جایگزینی باید با بررسی مشخصات فنی انجام شود.
برای ناوگان و صنعت، مهم ترین معیار خرید در این بازار چیست؟
برای ناوگان و صنعت، مهم ترین معیار ترکیبی از تطابق فنی و ثبات تامین است. حتی روغن مناسب اگر در زمان مناسب تامین نشود، برنامه PM را بهم می ریزد و ریسک توقف ایجاد می کند. توصیه می شود سبد روانکار استانداردسازی شود، تعداد اقلام کاهش یابد و تامین از یک کانال معتبر و قابل پیگیری انجام شود.
منابع
https://www.api.org/products-and-services/engine-oil/eolcs-categories-and-classifications/oil-categories
https://www.acea.auto/publication/acea-oil-sequences/
بدون نظر